پاییز همواره برای بیشتر صنعتگران فصلی پررونق و امیدبخش بوده است؛ زمانی که با فروکش کردن گرمای تابستان، چرخ تولید سریع‌تر حرکت می‌کرد و بازار با افزایش تقاضا، جان دوباره‌ای می‌گرفت.
بحران کمبود نقدینگی در واحدهای تولیدی ایران ریشه در سه‌دهه سیاستگذاری غلط دولتی دارد؛ از قیمت‌گذاری دستوری و تورم‌های پی‌در‌پی گرفته تا عملکرد بانک‌های خصوصی فسادزا و بورسی که به‌جای تامین منافع ملی، در خدمت منافع دولت عمل می‌کند.
دغدغه‌ای که درباره سرنوشت بسته‌های حمایتی برای صنعت مطرح می‌شود تنها به سرنوشت یک بسته محدود نمی‌شود بلکه نشانه‌ای از یک مشکل ساختاری بزرگ‌تر است.
طی هفته‌های پیش‌رو دولت قصد دارد که با ارائه تسهیلات درقالب یک‌بسته 700هزار‌میلیاردتومانی به تامین گردش مالی واحدهای تولیدی کمک کند.
دولت در بودجه پیشنهادی سال ۱۴۰۵، طرح افزایش نرخ مالیات بر ارزش‌افزوده را به‌اجرا گذاشته که می‌تواند فشار قابل‌توجهی بر بنگاه‌های اقتصادی به‌ویژه شرکت‌های کوچک وارد کند.
وزیر صنعت، معدن و تجارت عنوان کرد: سند راهبرد پیشرفت و توسعه صنعتی کشور توسط معاونت برنامه‌ریزی این وزارتخانه و بخش خصوصی تدوین شده است.
یکی از مشکلاتی که همواره گریبانگیر صنعت بوده، کمبود نقدینگی واحدهای تولیدی است؛ نقدینگی مانند شریان‌بندی اقتصادی بوده که دچار انسداد شده است.
صنعت ریخته‌گری به‌عنوان یکی از صنایع پایه و سنتی ایران سال‌هاست نقش کلیدی در زنجیره تولید صنعتی و قطعه‌سازی ایفا می‌کند.
آخرین اخبار