پنج شنبه ۱ فروردین ۱۳۹۸-Thursday 21 March 2019
  • اسفند ۲۲, ۱۳۹۷
  • ۰
شناسه مطلب: 17550


درباره «تقسیمات جدید کشوری»

رضا صادقیان- طی روزهای گذشته و با ارائه طرحی که توسط ۳۳ نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی به هیات رییسه مجلس داده شد مباحث مربوط به تشکیل «استان اصفهان شمالی» با مرکزیت شهر کاشان برای مرتبه‌ای دیگر رسانه‌ای شد. اما آنچه درباره این طرح می‌توان گفت شامل بخش‌های مختلفی است که به صورت خلاصه در ادامه می‌آید.
اول: آنچه درباره تقسیمات کشوری و با توجه به «قانون تعاریف و ضوابط تقسیمات کشوری» مطرح شده که کلیت تصمیمات را در خصوص استان‌های جدید به وزارت کشور و مجلس شورای اسلامی موکول کرده است‌ به نظر می‌رسد قانون در این بخش توان تصمیم‌گیری بیشتر‌ را به مجلس داده است. همچنین‌ براساس متن قانون استان جدید باید «حداقل یک میلیون» جمعیت داشته باشد. به نظر می‌رسد بحث تفکیک استان خراسان و با توجه به جمعیت استان خراسان جنوبی که ۷۶۸ هزار نفر جمعیت دارد و استان خراسان شمالی با جمعیتی بالغ بر ۸۶۳ هزار نفر بیش از آنکه براساس جمعیت اتفاق افتاده باشد، مسائلی دیگر از جمله فرهنگی، اجتماعی و سیاسی نیز در این تصمیم دخیل بوده است. بنابراین کسانی که روی مولفه جمعیت انگشت می‌گذارند، استدلال‌شان چندان به واقعیت و تجربه سالیان اخیر درباره شکل‌گیری استان جدید همخوانی ندارد.
دوم: چنانچه «استان اصفهان شمالی» با مرکزیت شهر کاشان را در نظر بگیریم، این استان در صورتی که شهرهای کاشان، نیاسر، قمصر و مشهد اردهال، خوروبیابانک، آران و بیدگل، نطنز، اردستان و نایین را شامل شود، در بهترین حالت و براساس اطلاعات منتشر شده توسط مرکز آمار کشور، با جمعیت ۶۱۴ هزار نفر روبه‌رو هستیم. از سوی‌ دیگر‌ مباحث مربوط به فرهنگ و مسائل اجتماعی آن‌گونه که در تقسیم استان خراسان مطرح بوده است، در این حوزه چندان پررنگ نیست، مگر اینکه با ذره‌بین اختلاف‌های سنجش نشده و آمارهای مرتبط با افکارسنجی شهروندان استان اصفهان را به نگرش‌های کاملا شخصی و دیدگاه‌های بسته فرو بکاهیم و در نهایت از این‌گونه مسائل اختلاف فرهنگی و گسل‌های اجتماعی را میان شهروندان کاشان و اصفهان کشف و پررنگ کنیم. به نظر می‌رسد در طرح استان اصفهان شمالی و با توجه به مرکزیت استان اصفهان در کشور چنین مسائلی به حاشیه رود.
سوم: بحث تفکیک، الحالق و پیوستن حاشیه‌های شهرها- روستاها به مرکز شهر براساس سیاستگذاری و تصمیمات خاص از سوی استانداران و فرمانداران دنبال می‌شود. چنین رویکردی برای شکل دادن به یک استان جدید با در نظر گرفتن مسائلی دیگر نیز همراه خواهد بود، موضوعات اقتصادی، درآمد سرانه شهرها، توانایی اقتصادی، وجود درآمدهای پایدار، فراهم بودن زیرساخت‌های لازم برای اشتغال و… بنابراین تقسیمات استانی نه تنها به یک عامل بلکه به عوامل مختلفی مرتبط است. همچنین وجود زیرساخت‌های لازم برای استان شدن شهرهای همجوار بسیار مهم است، نمی‌توان تنها به شمار گردشگران فصلی و مناسبتی چشم دوخت یا نزدیکی و دوری به بزرگراه را به عنوان مزیت‌های استانی شدن اعلام و از سایر عوامل چشم‌پوشی کرد. احتمالا نمایندگان مجلس شورای اسلامی که طرح «استان اصفهان شمالی» را به امضا رساندند چندان در قید و بند سایر مسائل از جمله اقتصاد استان جدید نبوده‌اند.
آنان که با تقسیمات جدید کشوری مخالف هستند و چه کسانی که براساس محل زندگی و زاویه نگاهشان به مسائل کشور از چنین سیاست‌هایی دفاع می‌کنند باید به این مساله مهم دقت کنند که تقسیمات کشوری و ایجاد مرزبندی جدید میان شهرها و شهرستان‌های همجوار متکی بر تصمیمات و در نظر داشتن نگرش‌های سیاسی، حقوقی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است. دیگر آنکه تقسیمات کشور و مرز استان‌های قدیم و جدید ارثیه خانوادگی فرد، شخصیت و طیف سیاسی خاصی نیست که با پیوستن یک شهر به استان خوشحال شد یا با جدا کردن بخش‌هایی از یک استان به دلایل مختلف اخم کرد و تصمیم‌گیران را به خیانت یا پشت کردن به «آرمان‌های شهر» و «میراث گذشتگان» متهم کرد.

لطفا برای دریافت فایل روزنامه به آرشیو روزنامه و یا وبسایت جــــار یا پیشخوان مراجعه نمائید.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *