چرا معوقات اردیبهشت بازنشستگان را پرداخت نمیکنید؟

جهان صنعت _ یک فعال کارگری گفت که وقتی معوقات بازنشستگان بعد از ماهها تاخیر، آن هم بهصورت ناقص، پرداخت میشود، مبلغ اسمی آن شاید همان مبلغی باشد که باید پرداخت میشد اما ارزش واقعی آن دیگر همان ارزش گذشته نیست. بهگزارش ایلنا، امیر قامتی با انتقاد از وضعیت معیشتی کارگران و بازنشستگان، گفت که بالاخره پس از گذشت ششماه از سال و بعد از آنکه تورم افزایش یافت و قیمت کالاها چندبرابر شد، پرداخت معوقات فروردینماه بازنشستگان تامیناجتماعی انجام شد و باقی معوقات سر جای خود باقی مانده است. این فعال حوزه بازنشستگان با انتقاد از تاخیر در پرداخت معوقات گفت: وقتی معوقات بازنشستگان بعد از ماهها تاخیر، آن هم بهصورت ناقص، پرداخت میشود، مبلغ اسمی آن شاید همان مبلغی باشد که باید پرداخت میشد، اما ارزش واقعی آن دیگر همان ارزش گذشته نیست. در فاصلهای که بازنشسته منتظر دریافت مطالبات خود بوده، قیمت کالاها، خدمات، مسکن، درمان و سایر هزینهها چندینبار افزایش یافته است بنابراین پرداخت دیرهنگام معوقات، بهمعنای جبران واقعی قدرت خرید ازدسترفته بازنشسته نیست. وی افزود: جای بسی تاسف است در شرایطی که مردم، بهویژه کارگران و بازنشستگان، زیر فشار تورم و گرانی افسارگسیخته قرار دارند، بهجای آنکه دولت و مسوولان برای کاهش فشار اقتصادی و دلجویی از این اقشار چارهاندیشی کنند، افزایش قیمت بنزین را در دستور کار قرار میدهند. قامتی بااشاره به کاهش مستمر قدرت خرید بازنشستگان اظهار کرد: امروز مساله فقط افزایش قیمت یک یا دوقلم کالا نیست؛ تقریبا تمام هزینههای ضروری زندگی افزایش پیدا کرده است اما حقوق بازنشستگان متناسب با این افزایش قیمتها رشد نکرده است. فاصله میان درآمد بازنشستگان و هزینههای واقعی زندگی هر روز بیشتر میشود و بسیاری از بازنشستگان حتی برای تامین ابتداییترین نیازهای خود، از خوراک و مسکن گرفته تا درمان و هزینههای روزمره، با مشکل مواجه هستند. وی ادامه داد: بازنشستهای که سالها حق بیمه پرداخت کرده و عمر خود را برای اقتصاد و تولید این کشور گذاشته است، امروز باید برای تامین هزینههای ضروری زندگی خود دغدغه داشته باشد. دربرابر قیمتهای فعلی، حقوقی که دریافت میکند قدرت خرید گذشته را ندارد و افزایشهای حقوقی نیز بهاندازهای نیست که بتواند عقبماندگی معیشتی این قشر را جبران کند. قامتی تاکید کرد: بازنشسته نمیتواند با عدد و رقمهای روی کاغذ زندگی کند؛ زندگی با قیمتهای بازار میگذرد. وقتی قیمتها با سرعت افزایش پیدا میکنند اما حقوق با همان سرعت افزایش نمییابد، نتیجه چیزی جز کوچکتر شدن سفره خانوار و افزایش فشار معیشتی نیست. وی در ادامه نسبت به پیامدهای افزایش قیمت بنزین و حاملهای انرژی هشدار داد و گفت: افزایش قیمت بنزین فقط بهمعنای گرانشدن هزینه سوخت خودرو نیست. هر افزایش در قیمت حاملهای انرژی، میتواند زنجیرهای از افزایش هزینهها را بهدنبال داشته باشد؛ از حملونقل و جابهجایی کالا گرفته تا قیمت مواد غذایی، خدمات و سایر نیازهای روزمره. کارگر و بازنشستهای که درآمد ثابتی دارد، در چنین شرایطی نخستین گروهی است که فشار این افزایش هزینهها را مستقیما در زندگی روزمره خود احساس میکند. این فعال صنفی افزود: وقتی هزینه رفتوآمد، دارو، درمان، موادغذایی و سایر نیازهای ضروری افزایش پیدا میکند، بازنشستهای که حقوق ثابتی دریافت میکند، مجبور است از بخشی از نیازهای خود بزند. این یعنی کاهش کیفیت زندگی و گاهی حذف نیازهایی که نباید قابلحذف باشند بهخصوص هزینههای درمان و سلامت.
