طلاق از مرد معتاد؛ مهریه، نفقه و سایر حقوق زن چه می‌شود؟

رپورتاژ آگهی
کدخبر: 654275
طلاق از مرد معتاد؛ مهریه، نفقه و سایر حقوق زن چه می‌شود؟

بر اساس ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی با اصلاحات مصوب ۱۳۸۱/۸/۱۴، هرگاه دوام زوجیت موجب عسر و حرج زوجه باشد، وی می‌تواند به حاکم شرع مراجعه و تقاضای طلاق کند و در صورت اثبات عسر و حرج در محکمه، دادگاه می‌تواند زوج را اجبار به طلاق نماید و در صورت میسر نبودن اجبار، زوجه با اذن حاکم شرع طلاق داده می‌شود. قانونگذار در تبصره این ماده، مصادیقی از عسر و حرج را بیان کرده است که اعتیاد زوج به مواد مخدر یا ابتلای وی به مشروبات الکلی، در صورت ایجاد خلل در اساس زندگی خانوادگی، از مهم‌ترین آنهاست.

ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی؛ مهم‌ترین مبنای قانونی طلاق به علت اعتیاد

در بند ۲ تبصره ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی آمده است: «اعتیاد زوج به یکی از انواع مواد مخدر و یا ابتلای وی به مشروبات الکلی که به اساس زندگی خانوادگی خلل وارد آورد و امتناع یا عدم امکان الزام وی به ترک آن در مدتی که به تشخیص پزشک برای ترک اعتیاد لازم بوده است.»

بنابراین صرف وجود اعتیاد برای صدور حکم طلاق کافی نیست؛ بلکه باید اعتیاد، مضر به اساس زندگی خانوادگی بوده، موجب عسر و حرج زوجه شده و ترک آن نیز ممکن نباشد یا زوج از ترک آن امتناع کند.

جدول خلاصه و کاربردی؛ طلاق از مرد معتاد و حقوق مالی زن

خلاصه: در طلاق به علت اعتیاد، مهم‌ترین مبنای قانونی ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی و تبصره الحاقی آن است؛ و از نظر حقوق مالی نیز اعتیاد شوهر به‌خودی‌خود باعث سقوط مهریه، نفقه، اجرت‌المثل یا سایر حقوق مالی زن نمی‌شود و دادگاه مطابق ماده ۲۹ قانون حمایت خانواده درباره این حقوق تعیین تکلیف می‌کند.

عسر و حرج چیست و چه زمانی اعتیاد موجب طلاق می‌شود؟

مفهوم عسر و حرج در ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، شرایطی است که ادامه زندگی مشترک را برای زوجه با مشقت همراه ساخته و تحمل آن را دشوار می‌کند. بنابراین دادگاه وضعیت واقعی زندگی، میزان اعتیاد، آثار آن بر خانواده و رفتار زوج را بررسی می‌نماید.

برای نمونه، مصرف مواد مخدر، مشروبات الکلی، صرف درآمد خانواده برای مواد، ترک انفاق، خشونت، سوءرفتار، ایجاد ناامنی، ترک منزل یا آسیب به فرزندان می‌تواند در کنار اعتیاد، قرینه‌ای بر تحقق عسر و حرج باشد.

طلاق به دلیل اعتیاد مرد

شرط شماره ۷ عقدنامه و اعتیاد مضر زوج

یکی از مهم‌ترین مقررات قراردادی، شرط شماره ۷ مندرج در شروط ضمن عقد نکاح است. مطابق این شرط، ابتلای زوج به هرگونه اعتیاد مضری که به تشخیص دادگاه به اساس زندگی خانوادگی خلل وارد کند و ادامه زندگی را برای زوجه دشوار نماید، می‌تواند برای زوجه حق اعمال وکالت در طلاق ایجاد کند.

بنابراین ابتدا باید بررسی شود که زوج این شرط را در سند ازدواج امضاء کرده است یا خیر. در صورت امضاء و اثبات شرایط مقرر، زوجه می‌تواند از وکالت ناشی از شرط ضمن عقد استفاده نماید.

در چنین شرایطی، بررسی دقیق مفاد عقدنامه و حقوق ناشی از شروط ضمن عقد توسط وکیل خانواده در اصفهان می‌تواند در تعیین مسیر مناسب پرونده مؤثر باشد.

تفاوت ماده ۱۱۳۰ با شرط ضمن عقد

در ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، مبنای دعوا عسر و حرج است و زوجه باید تحقق شرایط قانونی آن را نزد دادگاه اثبات نماید. اما در شرط شماره ۷، مبنای اقدام زوجه، تحقق شرط قراردادی و آثار حقوقی ناشی از آن است.

به همین علت، بررسی متن سند ازدواج اهمیت اساسی دارد؛ زیرا امضای شروط ضمن عقد می‌تواند مسیر حقوقی پرونده را با استناد مستقیم به مفاد قرارداد نکاح تغییر دهد.

رأی دیوان عالی کشور درباره ترک اعتیاد زوج

در دادنامه شماره ۹۲/۴۱۲ مورخ ۱۳۹۲/۶/۷ شعبه اول دیوان عالی کشور، موضوع اعتیاد زوج و ادعای ترک آن مورد بررسی قرار گرفته است. در این پرونده، زوج سابقه اعتیاد به مواد مختلف را پذیرفته و مدعی ترک شده بود.

دیوان عالی کشور با توجه به شرط ضمن عقد و تحقق حق ایجادشده برای زوجه، ترک اعتیاد را لزوماً موجب زوال حق ایجادشده برای زوجه ندانسته است. این رأی در تحلیل آثار شرط شماره ۷ اهمیت ویژه‌ای دارد.

طلاق از شوهر معتاد

اثبات اعتیاد شوهر در دادگاه

اثبات اعتیاد تنها از طریق یک دلیل خاص انجام نمی‌شود. دادگاه می‌تواند با توجه به اوضاع پرونده، از پزشکی قانونی، تحقیقات محلی، شهادت شهود، اقرار زوج، سوابق درمانی و ترک اعتیاد، گزارش‌های انتظامی و سوابق قضایی استفاده نماید.

در صورتی که زوج سابقه مراجعه به کمپ یا مرکز درمان اعتیاد داشته باشد، امکان استعلام سوابق مربوط نیز می‌تواند در اثبات ادعای زوجه مؤثر باشد. همچنین سابقه محکومیت مرتبط با مواد مخدر می‌تواند به عنوان قرینه مهم مورد توجه قرار گیرد.

با توجه به اهمیت نحوه جمع‌آوری و ارائه ادله، مشورت با وکیل طلاق در اصفهان می‌تواند به زوجه در تنظیم دادخواست و پیگیری صحیح مراحل رسیدگی کمک کند.

آزمایش اعتیاد و پزشکی قانونی

ارجاع زوج به پزشکی قانونی و انجام آزمایش، یکی از روش‌های متداول رسیدگی است؛ اما نتیجه آزمایش باید در کنار سایر دلایل ارزیابی شود. منفی بودن یک آزمایش لزوماً به معنای منتفی بودن تمام ادعاهای مربوط به اعتیاد نیست و قاضی می‌تواند سایر قرائن و ادله پرونده را نیز بررسی کند.

ازاین‌رو، اتکای زوجه به یک دلیل منفرد ممکن است کافی نباشد و مجموعه مستندات، تحقیقات و قرائن اهمیت بیشتری در اثبات موضوع پیدا می‌کند.

رأی دادگاه درباره اعتیاد غیرمضر

در برخی آرای قضایی، صرف اعتیاد زوج برای طلاق کافی دانسته نشده است. برای مثال در رأی مربوط به شعبه ۲۷۷ دادگاه خانواده تهران، با وجود اقرار زوج به مصرف هفتگی تریاک، دادگاه احراز نکرد که اعتیاد وی به اساس زندگی خانوادگی خلل وارد کرده باشد و دعوای زوجه را ثابت ندانست.

این نمونه نشان می‌دهد که در دعوای مبتنی بر ماده ۱۱۳۰، اعتـیاد مضر و مؤثر بر زندگی خانوادگی اهمیت اساسی دارد، نه صرف عنوان معتاد بودن زوج.

برای آشنایی بیشتر با مسائل حقوقی خانواده، طلاق، مهریه و سایر دعاوی مرتبط، می‌توانید مطالب تخصصی وکیل کلیک را نیز بررسی کنید.

 

  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.

دیدگاه خود را بنویسید

آخرین اخبار